ivo basterrechea esta leyendo La biblia  

             
  Últimos temas
NADA ES ETERNO...

Paul Ferdinand es un administrativo que trabaja en la administración pública adicto al tabaco. A sus cuarenta y tres años se le acaba de ...


EN LAS PUERTAS DEL INFIERNO...

Liam Beckett llega a su pequeño apartamento después de un día de trabajo y recibe una llamada impregnada de misterio de su mejor amiga, K...


Certamen microrrelatos para blogger...

Puede que este certamen de microrrelatos para bloggers le interese a alguien. Aquí podéis las bases del concurso: http://www.ven...


MORRIÑA 2...

O que eu sinto, meniña, nace no chan do labrego, uns chámanlle morriña, outros o mal do galego. Galego sou, cidadan do mundo, Galego sou,...


  Últimos post
Re: LISTA NEGRA...

LISTA NEGRA: En este apartado sólo caben nuestras tristezas, las historias horribles que vemos por televisión, el agregado nost...


Re: Todos a la mesa...

Venga, a sentarse todo el que quiera. Para hacer amistades necesitaríamos tener nuestro rinconcito más personal, y nada, he abierto este....


Re: Para todos los que esperan su primera publicación....

Como yo lo conseguí, si alguien me necesita, que no dude en contactar conmigo. http://www.lavozdegalicia.es/noticia/co ... C12991.htm...


Re: Una lágrima por ti....

Espero que os guste y envío enlace. http://www.lavozdegalicia.es/noticia/co ... C12991.htm...


  Lo más comentado
¿Qué estáis escuchando en este momento?...

Yo estoy escuchando "The Fairy Queen" de Henry Purcell para un examen que tengo en Septiembre ...


LISTA NEGRA...

LISTA NEGRA: En este apartado sólo caben nuestras tristezas, las historias horribles que vemos por televisión, el agregado nost...


LISTA BLANCA...

LISTA BLANCA: En ella cada uno contará experiencias dignas de la pureza, la alegría, el bien, el amor, la exaltación pura y su...


¿qué libro estais leyendo ahora?...

Estoy acabando de leer "Pepita Jimenez" novela epistolar de Juan Valera, escritor de Cabra, un pueblo de Córdoba. Cuando termine ...


 
             

Carta a una amiga

La mejor forma de dar a conocer tus escritos.

Moderadores: Yolanda, Colaboradores

Carta a una amiga

Notapor Dead Poet el Jue Jul 26, 2007 22:26

Amiga:

Decidí enfrentarme a todo esto y decirte, aunque te encuentres tendida en esa cama y no puedas leer mi carta, que creo, que esto pudo haber llegado a unirnos más que nunca, aunque yo, al saber la causa de tu detestable estado me aleje. Aun no entiendo por que lo hiciste y no, no puedo comprenderte como no pude hacerlo aquella sombría tarde, como nunca pude hacerlo y como nunca podré.

¿¡Puedes comprenderme!? No, nadie puede, nadie comprende que sentía yo. Cada vez te alejabas más de todo y de todos, cada vez, a cada paso, a cada suspiro olvidabas más y más como respirar, como mantenerte por ti misma con vida, olvidaste como abrir los ojos y mirar a tu alrededor, olvidaste que tenías un ideal por perseguir y lo más triste de todo, olvidaste que me tenías a mí. Fue demasiado, sentí tantas cosas, nunca podrás comprenderme, me senté junto a ti por siete días sabiendo que te perdía, solo esperando sentir que apretabas mi mano, y después no quise recibir noticias sobre ti, decidí aislarme del mundo y afrontar sola esta nueva era. Tratar con mi sufrimiento ayudarte a nacer en mis sueños de nuevo.

Puedo confesarte por medio de esta carta que la séptima noche entendí que era demasiado tarde para aferrarme a ti, a tu entrecortada respiración, que era demasiado tarde para creer de nuevo. El séptimo día entendí que era demasiado tarde para borrar de mi memoria el encabezado de tu archivo: “Intento de suicidio”. Con lágrimas en los ojos admito que comprendí que era demasiado tarde para creer la historia que yo misma había creado. Yo sé que amabas a la vida, ¿Para que terminar con ella?, ¿¡Por que subir al techo y dejarte caer!? ¿Por qué hacernos sufrir de esa manera? No te entiendo, decías que querías vivir mucho tiempo más ¿Acaso fuiste capaz de… mentirme?

¿Recuerdas? Soñábamos con crecer, con ver nuestros sueños hechos realidad. ¿Extraño no lo crees? TÚ decidiste terminar con lo que las dos habíamos soñado, sin consultarme destruiste todo en lo que yo creía y sí, aunque tuve que afrontar mi vida completamente sola, crecí y con mis lágrimas construí los cimientos de mi futuro.

Mi vida por mucho tiempo se guió por la tuya, me aferré a ti más de lo que puedas imaginarte, incluso en silencio me atreví a llamarte hermana. Construí una vida y no, después de esos siete penosos días no volví a verte, no recibí noticias tuyas, me conformaba con saber que vivías y que lo seguirías haciendo, pero hoy he venido al hospital en el que has estado todo este tiempo y aquí, sentada en la diminuta sala de espera me han avisado que hoy, después de siete largos años… has abierto los ojos…

“Las lágrimas limpian el alma”
Imagen
Avatar de Usuario
Dead Poet
Sabi@
Sabi@
 
Mensajes: 393
Registrado: Jue Jul 26, 2007 21:32
Ubicación: Perdida en alguna biblioteca...

Notapor cecipe el Vie Jul 27, 2007 15:31

Muy bueno Lourdes, la verdad me ha calado hondo.
Avatar de Usuario
cecipe
Maestr@
Maestr@
 
Mensajes: 544
Registrado: Lun Jun 11, 2007 00:10

Notapor Dead Poet el Vie Jul 27, 2007 18:57

Gracias cecipe, que bueno que te gusto y a ver si luego subo alguno otro :D :D
Imagen
Avatar de Usuario
Dead Poet
Sabi@
Sabi@
 
Mensajes: 393
Registrado: Jue Jul 26, 2007 21:32
Ubicación: Perdida en alguna biblioteca...


Volver a Relatos

¿Quién está conectado?

Usuarios navegando por este Foro: agcholbi y 14 invitados

Foro de literatura Foro de RINCÓN DEL ESCRITOR Foro de Relatos